Willem de Vos | Van kleuter tot leider

Willem de Vos | Een oud dilemma: moet je leiders opleiden of selecteren? Is leidinggeven te leren of moet je het in je hebben? Is bij de kinderopvang of in de zandbak in de buurt al voorspelbaar wie later leidinggevende zal worden of is het een zaak van keuze en ontwikkeling?
Emmeken van der Heijden | Over de tussentijd

Emmeken van der Heijden | Nu het kabinet wederom demissionair is, de verkiezingen in aantocht zijn en daarna een formatieperiode volgt, ligt de politiek stil. Althans, dat is de verwachting. Dat geldt ook voor het landelijke beleid ten aanzien van voorgezet onderwijs. Een tussentijd met stilstand tot gevolg, zou je kunnen vrezen. En dat terwijl er zoveel te doen is voor onze jeugd. Een gerechtvaardigd perspectief, lijkt me.
Marc Vermeulen | Lessen van de judomat voor de dalende prestaties van leerlingen

Als kind zat ik op judo. Dat had de schoolarts mijn ouders geadviseerd omdat ik, jongste van drie zonen, nogal opvliegend was. De judomat leek hem een goede omgeving om daarmee om te leren gaan. Ik vond dat zelf ook een goed idee, judo was nog iets zeldzaams en heel anders dan zwemmen of voetbal.
Roger Standaert | Van één naar vijftig onderwijsministeries in de VS

Begin dit jaar haalde ik in mijn column Trump en het ministerie van onderwijs deze campagne-uitspraak van Trump aan: ‘One thing I’ll be doing very early in the administration is closing up the Department of Education in Washington, D.C., and sending all education and education work it needs back to the states’. Ik stelde toen dat dat waarschijnlijk niet zo’n vaart zou lopen, gewoon omdat een meerderheid van 60 senatoren op 100 nodig was en dat was niet haalbaar.
Jasper Rijpma | Een droom van een huis van het onderwijs

Jasper Rijpma | Beter onderwijs voor álle Nederlandse leerlingen. Zo. Goed om in een opiniestuk meteen ter zake te komen. Als het goed is, willen we dat allemaal bereiken. Over de vraag ‘hoe dan?’ worden we het maar niet eens. Maar wel zijn alle betrokken partijen ervan overtuigd dat onderwijskwaliteit begint bij de doorslaggevende factor: de persoon voor de klas.
Dialoogrevolutie. De weg naar gedeeld moreel leiderschap

Dialoogrevolutie. Een boek kan maatschappelijk niet actueler zijn. Na twee jaar ongekend politiek gehannes, dilettantisme en geruzie, uitmondend in een gepolariseerd parlement (en een gepolariseerde samenleving?) en het eveneens ongekend vertrek van twee partijen uit een coalitie die toch al niet gestart was vanuit een warme samenwerkingsbehoefte, zijn een paar zaken wel duidelijk geworden. Om met elkaar iets voor elkaar te krijgen is een gedeeld moreel kompas nodig.
Maak samen je eigen onderwijs

Toen hoogleraar Frank Cornelissen indertijd overstapte van het onderwijs (hij was leraar aan een basisschool in Rotterdam-Zuid) naar onderzoek, ontdekte hij dat onderzoek tal van inzichten had opgeleverd waar hij nog nooit van had gehoord en – erger – dat gewone leraren daar niet eens toegang tot hadden.
Paul Stolwijk | Redactioneel

Heeft u ook een buurman die zich afvraagt hoe hij zijn vakantiegevoel kan vasthouden? Of betrapt u zichzelf erop dat u ChatGPT raadpleegt met de vraag hoe u zich niet opnieuw kunt laten meeslepen door de waan van de dag? Het is half augustus: de zon schijnt nog uitbundig, maar de agenda begint zich alweer te vullen. De eerste vergaderverzoeken druppelen binnen, de mailbox groeit gestaag, en de rust van de zomer lijkt langzaam te vervagen.
Hartger Wassink | Zeer korte Beschouwing | Medezeggenschap

Medezeggenschap, kent u die uitdrukking? Medezeggenschap is onmisbaar voor de zogenoemde ‘checks and balances’ in de governance-driehoek: bestuur-toezicht-medezeggenschap. Maar de paradox is dat effectieve mede-zeggenschap allereerst om goede zeggenschap vraagt. Zonder de goede checks geen balances. De crux zit in dat ‘mede’.
Waar ben je als je onderwijs onderzoekt? En wie?

Scheidend hoogleraar Jan Bransen oordeelt kritisch over het huidige onderwijsonderzoek. Dat is maar al te vaak, zoals hij dat noemt, Erklärend onderzoek dat de asymmetrische verhouding tussen onderzoeker en de leraar als gebruiker versterkt. Het levert namelijk bevindingen op over werkzame mechanismen waardoor degenen met kennis van die mechanismen hun technische controle zien groeien. Bransen pleit daartegenover voor Verstehend onderzoek, dat wil zeggen, de poging om verschillende perspectieven voor elkaar toegankelijk te maken en de zaak ook eens van een andere kant te bekijken.